Kovulmuşların Evi

2011-03-06 19:56:00

      Kitaptan;   "Her şey bu kadar basit aslında” dedim kendi kendime; "Dünya tozlanan bir yerdir." Bütün insanlar toz almak için gelirler dünyaya. Kimisi bir ülkenin tozunu alır, kimisi bir sehpanın, kimisi bir ceketin. Ama bazen bir gözün tozunu almak gerekir dünyada, kabul etmek lazım en zoru budur.   -Hatırlamak da ihanettir. -Herkes gibi benim içimde de hiçbir yere kaydedilmemiş bir günlük var. ... -Biliyorum ki insan,ölünceye kadar kendi cevapsız sorusunun çengelinde asılır,ölünceye kadar kendine mağlup olur. -Yani nasıl söyleyeyim;içi boşaltılmış tenha bir akşamda,gidilebilecek en iyi yer çocukluğun bahçesidir.Çünkü en tanıdık korkular orada… -Dünyanın mı ölümde yoksa ölümün mü dünyada konakladığını birbirine karıştırdık kimi zamanlar. -Her bir tarafını eşyalarla tahkim ettiğimiz çerden çöpten bir ruhumuz var çünkü! -Dünyadan el etek çekmek istediğimizde, karşımıza ilk çıkan yine dünya olur.Muzipçe, “nereye gidiyorsun?” diye sorar bize. Oysa hayat işini iyi bilen bir tüccardır;kendisine karşı duyduğumuz hevessizliğin bir kopmayla sonuçlanmaması için hemencecik başka bir rafın önüne çeker bizi. -Biraz önce güneşle bakışmaktan vazgeçtik.Onun kaderi bu, hep batıya gidiyor. -İstanbul’a yukarıdan bakınca nasıl kanına giriyor insanın size anlatamam. -Kimse bir dünyanın bir tek “ân”ını içine sığdırmayı başaramıyor.Aşka düşenler hariç… -Anlıyoruz ki, helak olmak için ille de gökten büyük bir cezanın inmesine gerek y... Devamı

İNSAN KISADIR

2011-03-03 01:08:00

İNSAN KISADIR Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da az söyler, usul böyle, bir söylerdi bir de adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir yaparlar derdi, piyade olduğumu da gördü şiir yazdığımı da küçücük bir büyük anneydi, onu yitirince anladım kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan, gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk o da rüyasından kısaymış meğer, sanki altı kardeş nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki çıkarmış, bu dünya bir pencere türküsünü söylerdi de anlamazdık, bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor dünyadan gitmek, bazen rüyama geliyor, kısacık kalıyor, bir gülümseme kadar. çok uzatma diyor şiiri kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan, insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım anladım ama, ne zaman harflerinden de kısaymış aşk, bazen yazıncaya kadar geçiyor, bazen zaman alıyor aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak aşk kısa, şiir uzun, sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman, ya bir harfi kaybolsa, zaten kaç harf ki insan. Haydar ERGÜLEN ... Devamı

Bir anda herşey olabilir!

2011-01-29 19:36:00

-Nefsimedir evvelen-   Bir anda herşey olabilir!   Evet..   Şu sakin-dingin yaşadığın hayatın, bir anda tepe-taklak olabilir biliyor musun?.   Şu senin sandığın vücut ülken, bir anda senden alınır.   Bir hastalık, bir trafik kazası, ya da bir serseri kurşunla..   Bir anda herşey olabilir!..   Şu sahibi olduğun(!) dünya, her an kayabilir ellerinden!   Güle-oynaya keyfederken, ya da en tatlı uykundayken sen, birden yer sarsılabilir..   Günlük güneşlikken her yer, aniden tepende şimşekler çakar, gök suyunu boşaltır..   Seller önüne katar, o en değer verdiklerini.. Araban, evin, canından sevdiklerini, herşeyi..   Bir anda dağlar pamuk yumağı gibi atılır! Ve sen büzülüp bir köşede eli-kolu bağlı, çaresiz seyredersin, “senin” zannettiklerinin, bir bir yok oluşunu..Kıyıdan seyredersin ancak öylece..   Bir anda herşey olabilir!..   Yerlerin, göklerin ve içindekilerin sahibi O’dur, çünkü. Sahib O’dur. Hüküm O’nundur. Mülk O’nundur! Mülkünde dilediği gibi tasarruf eder.   Bir anda herşey olabilir!..   Fanisin! Acizsin, zayıfsın, hükmün “benim” dediklerine bile geçmez!   Senin halin, tıpkı bir ağacın gölgesinde azıcık dinlenen yolcu misali..   Sakın sahiplenme! Ne canını ne de malını ne de dünya ve içindekileri..   Bir üst geçitten geçer gibidir dünya hayatı, uyan!.. Hangi akıllı, üstgeçide yatak serer, eşyalar doldurur, düşünsene?   Misafirsin sen unutma! Misafirken bu dünyada, ev sahibi gibi yaşama! Bunu idrak et ve yaşamını bu idrak... Devamı

Dua, Yüreğimin Türküsü O Yâr'e..

2011-01-22 14:45:00

   "Dünya duayla duruyor kızım" derdi, Anacığım hep.. Belki tam idrak edemiyor o yaşlarda insan, Ama şimdi, insanı-dünyayı ayakta tutan "Sır"rı artık biliyorum.   ♥ Düşünsenize, Kainattaki tüm zerreler duada..   Çiçeğin duası kokmak.. Ağacınki meyveye durmak.. Arının duası bal, ineğinki süt yapmak. Ayın-Dünyanın dönmesi, Güneşin doğması-Yağmurun yağması hep dua..   ♥ Bir an kesilse dua, deli olacak dünya.. Serseri bir kurşun gibi, vuracak kendini kalbinden..   ♥ Cansızlar dahî duada..Öyle ya, madem atomlardan yapılmışlar, canlı değillerse de hayattalar.. Sürekli bir dönüş, bir hareket, kainatın zikrine-akışına ortak oluş var..İşte bu yüzden buyurmuş Efendimiz salllalahu aleyhi ve sellem; "..Kırılan bir şey için kızmayın, onun ömrü bitmiştir" diye..Bardak, çanak, sehpa vb. Eşya,canlı değiller ama hayatta, zikirdeler dâim.   ♥ Emre muhatab o bıçağa; "kesme" der Rabbi, kesmez.. Ateşe; "yakma" der, yakmaz.   Canlı-cansız herşeyin duası, O'na itaat ancak.   ♥ Ya insanın duası? Kainat orkestrasında yerini alan, tek tek yüreklerin türküsü O Yâr'e..   ♥ Dünya duayla durur, İbadettir dua, hem Rabbe teslim olmak, boyun eğmek, "Lebbeyk ya Rab" demektir..   Duasız insan "Hiç"tir! Çünkü o, önce daim duada olan tüm yaradılmışa, Sonra kendine ve tabii ki Rabbine ihanettedir. O yüzden buyrulur:   "Duanız olmasa ne ehemmiyetiniz var?"   Hiç!   ♥ E... Devamı